- สวัสดี - ไง สวัสดีจ้ะ เบน
- สวัสดีฮะ - ใช้ห้องน้ำหน่อยได้ไหม ฉุกเฉินน่ะ
- ได้สิ ตามสบายเลย - โอเค แต่ก่อนเราจะใช้
มีนิตยสารโรแมนติกฉบับพิเศษ ของโจอี้อยู่ในนั้นไหม
- ไม่มีหรอก - โอเค ทางสะดวกแล้ว
ขอบคุณฮะ ฟีบี้
เรเชลต่างหาก
แต่ช่างมันเถอะ
เธอช่วยฉันทีได้ไหม
พอดีสำนักงานคณบดีโทรมา บอกว่ามีประชุมด่วน
เธอช่วยดูเบนให้สักชั่วโมงได้ไหม
- แล้วมอนิก้าล่ะ - เธอไม่อยู่
แปลว่าก็จะมีฉันคนเดียวเหรอ
- เบนก็อยู่ด้วยนะ - ไม่ใช่
- มีอะไรหรือเปล่า - ก็แค่ว่า...
ฉันไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน
อยู่กับเขาแค่สองคนน่ะ
เรช เขาไม่ใช่อดีตนักโทษนะ
รู้แล้วๆ
- จะให้ฉันทำอะไรกับเขาล่ะ - ไม่รู้สิ
คุยกับเขา เล่นกับเขา
- ไม่ให้เขาตาย - โอเค
- เบน มานี่ลูก
เอาล่ะ เดี๋ยวพ่อจะให้ลูก อยู่กับอาเรเชลสักหนึ่งชั่วโมงนะ
- อยู่ได้ใช่ไหม - คิดว่านะ
ฉันไม่ได้พูดกับเธอ
แล้วบาทหลวงคนที่สองที่เราเจอล่ะ
ฉันชอบเขานะ
คนที่พูดน้ำลายกระเด็นเหรอ
ไม่เอาน่า
เขาไม่ได้แย่ขนาดนั้น
เธอก็พูดได้สิ มีผ้าคลุมหน้านี่
แล้วคนที่สามล่ะ
คนที่เอาแต่จ้องหน้าอกเธอน่ะเหรอ
ก็ช่วยไม่ได้นี่
โทษที แต่ฉันไม่ชอบตรงที่ เวลาฉันพูดว่า "รับครับ"
แล้วเขาคิด "ฉันก็อยากรับด้วย"
- งั้นเราก็ยังคิดไม่ตกสินะ - นั่นสิ
เรื่องอะไรเหรอ
เรากำลังหาบาทหลวง มาประกอบพิธีแต่งงานให้เรา
แล้วก็มีแต่คนที่น่าเบื่อ หรือไม่ก็น่ารำคาญ
หรือไม่ก็จ้องหน้าอกไม่หยุด
เธอให้พวกเราสักคนทำให้สิ
ฟีบี้ เราจะแต่งงานจริงจัง ไม่ใช่แต่งเล่นๆ แบบตอนประถม
ไม่นะ เราทำได้จริงๆ
เดี๋ยวนี้เราบวชผ่านอินเทอร์เน็ต แล้วก็ทำพิธีแต่งงานได้เลย
ฉันจองก่อน
อะไร ฉันเป็นคนคิดนะ
ขอบใจทั้งสองคนมากนะ แต่พวกนายจะไม่ได้มาทำพิธีให้เรา
เดี๋ยวนี้การจองมันไม่มีค่าแล้วเหรอ
เราจะให้บาทหลวงของแท้มาทำพิธีให้
แล้วของแท้ที่ว่าเนี่ย
หมายถึงจะต้องเป็นเกย์ ที่พูดแล้วน้ำลายไม่กระเด็น
เบน ตอนที่เธอยังเป็นเด็กทารกน่ะ
เราสองคนอยู่ด้วยกันตลอดเลยนะ
เพราะฉันเคยเป็นแฟนกับพ่อเธอ
แต่คุณไม่ได้เป็นแล้ว
- ใช่ ไม่ได้เป็นแล้ว - เพราะพวกคุณห่างกันอยู่
นี่ เราไม่ได้ห่างกันอยู่
เมื่อไหร่พ่อผมจะกลับมาฮะ
อีก 52 นาที
งั้นเธอก็ไม่มีพี่น้องสินะ
แต่ฉันมีน้องสาวสองคน และพวกเราก็แกล้งกันตลอด
จริงเหรอ แกล้งกันยังไงฮะ
พวกเรามักจะ...
พูดตามอีกฝ่ายตลอด
หรือไม่ก็กระโดดออกมา จากตู้เสื้อผ้าให้ตกใจเล่น
ไม่ก็สลับขวดน้ำตาลกับเกลือ จะได้เทเกลือใส่ซีเรียลแทน
อันนั้นตลกดีนะฮะ
- เหรอ เธอชอบอันนั้นเหรอ - ครับ คุณตลกดี
ฉันน่ะเหรอตลก
ขอบคุณพระเจ้า
ฉันมีมุกแบบนี้เยอะเลยนะ
เอาเหรียญมาหนึ่งเหรียญ
เอาเหรียญมา
แล้วก็ฝนขอบให้ดำแบบนี้
แล้วก็ไปบอกคนอื่นว่า "พนันเลยว่าคุณกลิ้งเหรียญนี้
จากหน้าผากลงมาถึงคาง โดยที่ไม่หล่นจากหน้าได้แน่ๆ "
พอพวกเขารับคำท้า
พวกเขาก็จะมีรอยสีดำลากยาว ลงมาตรงกลางหน้าเลย
ผมขอลองกับคุณได้ไหม
ฉันเป็นคนตลกนะ เบน แต่ไม่ได้โง่
โอเคนะ
หาคนมาทำพิธีแต่งงานได้หรือยังล่ะ
ยัง แต่ว่าบาทหลวง "จ้องนมมอนิก้าไม่หยุด" โทรมา
เขาอยากรู้ว่าเราเลิกกันหรือยัง
เราหาคนมาทำพิธีไม่ได้แน่
- งั้นก็ให้ฉันทำสิ - โจ...
ไม่ๆ ฉันไปคิดดูแล้วนะ
ฉันเป็นนักแสดงใช่ไหม
ฉันก็จะไม่ตื่นเต้น เวลาพูดต่อหน้าคนอื่น
ฉันจะไม่พูดน้ำลายกระเด็น และก็ไม่จ้องหน้าอกมอนิก้าด้วย
ใครๆ ก็รู้ว่าฉันชอบมองก้นมากกว่า
- ก็จริงนะ - ใช่ และที่สำคัญที่สุดคือ
คนที่จะมาทำพิธีให้พวกนาย จะไม่ใช่พวกคนแปลกหน้าที่ไหน
แต่จะเป็นฉันเอง
ฉันสาบานว่าจะทำให้ดีแน่นอน
ฉันรักพวกนายมาก และเรื่องนี้สำคัญมากสำหรับฉัน
อาจจะเข้าท่าก็ได้นะ
- แปลว่าฉันทำได้เหรอ - ใช่ นายทำได้
เยี่ยมเลย โอเค
โอเคๆ ฉันต้องเริ่มร่างบทพูดแล้ว
เดี๋ยวก่อนนะ
บวชออนไลน์ก็ยังมีเซ็กส์ได้
- ใช่ไหม - ใช่
มาแล้ว
ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอหน่อย
ใช่แล้ว
เบนไปหัดเล่นกลมานิดหน่อย
- เหรอ เขาเอา... - ใช่แล้วๆ
เอาพลาสติกห่ออาหาร คลุมบนฝารองนั่งชักโครก
ฉี่เลยกระเด็นไปทั่วห้อง
- อ๋อ อันนั้น - ใช่ อันนั้นแหละ
เธอก็รู้ว่าฉันไม่ชอบ การเล่นตลกอะไรแบบนั้น
ทั้งร้ายกาจและงี่เง่า ฉันไม่อยากให้เขาจำอะไรแบบนั้น
ไม่เอาน่า
พลาสติกห่ออาหารบนชักโครก
ไม่คิดว่ามันตลกหน่อยเหรอ
ฉันไม่ได้ใส่รองเท้า
ทีนี้บอกฉันหน่อยว่า เธอสอนเขาแค่เรื่องนี้ใช่ไหม
ใช่
- ไง - ไง
ทักทายบาทหลวง โจอี้ ทริบบิอานี่หน่อย
- เยี่ยม - นายทำได้แล้ว
- นายไปบวชมาแล้วเหรอ - ใช่ ผ่านอินเทอร์เน็ต
ให้ตาย ในนั้นมีหนังโป๊เยอะจริงๆ
บาทหลวงของเรา
ฉันลองร่างสิ่งที่จะพูดในพิธีแล้ว
- อยากลองฟังไหม - เอาสิ
นี่เป็นแค่การร่างครั้งแรกนะ
"พวกเรามารวมตัวกันที่นี่วันนี้ ในโอกาสอันแสนสุขสันต์
เพื่อเฉลิมฉลองความรักอันแสนวิเศษ ที่มอนิก้าและแชนด์เลอร์มีร่วมกัน"
ใช่เลย
"เป็นความรักที่มีพื้นฐาน จากการให้และการรับ
รวมทั้งการได้ครอบครองและแบ่งปัน
ความรักที่พวกเขามีให้นั้น ได้ถูกแบ่งปันและรับกลับคืนมา
และด้วยการครอบครอง การให้
การแบ่งปัน และการได้รับคืน
เราเองก็สามารถแบ่งปัน ได้รัก ได้ครอบครอง
และได้รับเช่นกัน"
โทรหาคนที่น้ำลายกระเด็นไหม
สวัสดีจ้ะ เรเชล
สวัสดี
แปลกใจจังเลย คุณมาทำอะไรที่นี่เหรอ
คือฉันบังเอิญผ่านมาแถวนี้
แล้วก็เดินผ่านตึกคุณพอดี ฉันเลยคิดกับตัวเองว่า
"แครอลกับเบนน้อยจะเป็นยังไงบ้างนะ"
- ดีจังเลย เข้ามาก่อนสิ - โอเค
เดี๋ยวฉันไปชงกาแฟมาให้ เราจะได้นั่งคุยกัน
แบบนั้นก็เยี่ยมเลย เยี่ยมมาก
แล้วเบนน้อยอยู่ไหนล่ะ
ฉันอยากจะคุย...
เจอเขาแล้ว
ตลกมากเลย มานี่ซิ
นี่คือเหตุผลที่ฉันมาที่นี่ เพื่อคุยกับเธอ โอเคนะ
เรช คุณจะใส่น้ำตาลในกาแฟไหม
ได้ แต่ว่า...
ฉันจะอยากใส่น้ำตาลในกาแฟไหม
ขอแค่นมก็พอ แครอล ขอบคุณ
เอาล่ะ
จำเรื่องที่ฉันสอนเธอ เมื่อวานนี้ได้ไหม
"จำเรื่องที่ฉันสอนเธอ เมื่อวานนี้ได้ไหม"
- อย่าพูดตามสิ - "อย่าพูดตามสิ"
- พูดจริงนะ พ่อเธอไม่ชอบมุกพวกนี้ - "พูดจริงนะ พ่อเธอไม่ชอบมุกพวกนี้"
บัดซบเอ๊ย
- "บัดซบเอ๊ย" - ไม่ อย่าพูดคำนั้น
- อย่าพูดคำนี้ - "บัดซบเอ๊ย"
พอๆ กลับไปพูดตามเหมือนเดิมสิ
- "บัดซบเอ๊ย" - เวรเอ๊ย
"เวรเอ๊ย"
โอเค ฉันไปเขียนเพิ่มมาอีกหน่อย
ฟังเลยไหม
ได้ เอาสิ
"เวลาที่ผมคิดถึงความรัก ที่ผู้ให้และรับทั้งสองนี้ได้แบ่งปัน
ผมอดอิจฉาชีวิตในวันหน้า ที่มีแต่การครอบครอง ความรัก
การให้และ..."
ฉันนึกคำดีๆ ที่จะเขียนตรงนี้ไม่ออก
เอาเป็น "การได้รับ" ดีไหม
เยี่ยม
โจ ไม่ใช่ว่าที่นายเขียนมาไม่ดีนะ
แต่หนึ่งในเรื่องที่เจ๋ง
ของการที่ให้คนรู้จักมาทำพิธีให้
คือเขาสามารถพูดเกี่ยวกับเราได้
เรื่องส่วนตัวที่คนอื่นไม่รู้ นายเล่าเรื่องของพวกเราก็ได้
โอเค
ฉันจะเล่าเรื่องตอนไปลอนดอน
ตอนที่ทั้งสองคนได้กัน
แต่ฉันจะไม่ใช้คำว่า "ได้กัน"
ฉันจะพูดว่า
"ได้เริ่มต้นการเดินทางอันงดงาม..."
- แบบนั้นแหละ - "ด้วยการมีอะไรกัน"
- โจ - โอเค ก็ได้
แล้วมันเกิดขึ้นได้ยังไง
ทั้งสองสบตากันจากอีกฟากห้อง
รู้ตัวอีกทีก็อยู่ในอ่างน้ำด้วยกัน
แล้วเธอก็ป้อนสตรอว์เบอร์รีนายสินะ
นั่นนายกับเพื่อนเจ้าสาวไม่ใช่เหรอ
ใช่เลย
ฉันเรียกว่า "ลอนดอนสไตล์"
เรื่องของเราไม่ได้เป็นแบบนั้น
แต่บอกคนอื่นไปแบบนั้นก็ได้
"ลอนดอนสไตล์" ก็ฟังดูดีนะ
ใช่
เอาล่ะ...
วันนั้นฉันกำลังเศร้ามากเพราะ ผู้ชายคนหนึ่งนึกว่าฉันเป็นแม่รอสส์
และแชนด์เลอร์ก็ใจดีมาก เขาช่วยพูดปลอบฉัน
แล้วเราก็ดื่มกันเยอะไปหน่อย
ใช่เลย ที่รัก
แล้วฉันก็ทำตัวเป็นสุภาพบุรุษ
ฉันเดินไปส่งเธอที่ห้อง แล้วก็บอกราตรีสวัสดิ์
- แต่ต่อมาในคืนนั้น... - ใช่เลย ที่รัก
ไง
ชุดนอนน่ารักนะ
ดูเป็นผู้ดีสมกับอยู่ในลอนดอนจริงๆ
คือฉันไม่คิดว่าจะมีคนมาหาหลัง...
สามทุ่มสิบห้านาที
โจอี้อยู่ไหม
ล่าสุดฉันเห็นเขาเดินออกจากห้อง
ไปกับเพื่อนเจ้าสาว และสตรอว์เบอร์รีหนึ่งถัง
แล้ว...
เธอยังอารมณ์เสีย เรื่องที่ผู้ชายคนนั้นพูดอยู่เหรอ
เป็นนายจะไม่โมโหเหรอ
ฟังนะ
นี่เป็นช่วงเวลาที่อ่อนไหว
ยิ่งเธอดื่มเข้าไปเยอะด้วย
เธอต้องปล่อยมันไป โอเคไหม
คืนนี้เธอเป็นผู้หญิง ที่สวยที่สุดในห้องนั้นเลย
- จริงเหรอ - ไม่เอาน่า
เธอสวยที่สุดในแทบทุกห้อง...
เกิดอะไรขึ้น เราเพิ่งจูบกัน
- เราจูบกันเหรอ - ตอนนี้ไม่ได้จูบแล้ว
ปกติเราไม่ทำแบบนั้นนี่
ฉันรู้ แค่คิดว่ามันน่าสนุกดี
เธอเมาแค่ไหนเนี่ย
มากพอจะรู้ว่าฉันอยากทำแบบนี้
แต่ไม่ถึงขนาดที่นายจะต้อง
รู้สึกผิดที่ฉวยโอกาส
เมากำลังดีเลยนี่
- รู้ไหมอะไรที่แปลก - อะไรเหรอ
- การไม่รู้สึกแปลกที่ทำแบบนี้ - ใช่ไหมล่ะ
นายจูบเก่งเหมือนกันนะ
ก็ฉันเคยจูบผู้หญิงมาตั้งสี่คนนี่
มุดผ้าห่มกันไหม
โอเค
โอ้โฮ นายนี่เร็วชะมัด
ฉันต้องทำได้ดีแน่ ถ้าเธอชอบอะไรเร็วๆ
- จะได้เห็นอีกฝ่ายโป๊แล้วสิ - ใช่
มาดูพร้อมกันเลยไหม
นับสามนะ
- หนึ่ง สอง สาม - สอง สาม
พูดได้เต็มปากเลยว่า มิตรภาพของเราจบลงแล้ว
ไม่ได้สนิทขนาดนั้นอยู่แล้ว
โจอี้มาๆ
- ไง - ว่าไง โจ
ฉันกำลังดูหนัง...
เพื่อน ขอโทษทีนะ
- ไม่ใช่นะ - ไม่เป็นไรๆ
ไม่เป็นไร ฉันมาแค่แป๊บเดียว
ฉันยังอยู่กับเพื่อนเจ้าสาวน่ะ
ถุงยางที่นายซื้อมาอยู่ไหนนะ
อยู่ในกระเป๋าฉันตรงนั้น
ทิ้งไว้ให้ฉันอันหนึ่งได้ไหม
ต้องใช้ด้วยเหรอ
ใช่
โอเค
เอาไปเลยพวก
สนุกให้เต็มที่
นั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นเหรอ
คิดดูสิว่าจะเป็นไง ถ้าฉันไม่ได้ทิ้งถุงยางไว้ให้
พวกนายอาจจะไม่ได้ลงเอยกันก็ได้
คิดดูสิว่าจะเป็นไง ถ้าฉันส่งคุณตัวไปที่ห้อง
เหมือนที่คิดไว้ตอนแรก
เหมือนฟ้ากำหนดมาแล้ว
ใช่ พวกเธอเกิดมาคู่กันจริงๆ
บอกเขาสิว่าตอนแรก เธอตั้งใจจะนอนกับใคร
อะไรนะ
ตอนแรกเธอจะนอนกับใครเหรอ
บอกก็ได้ แต่อย่าอารมณ์เสียนะ
ตอนนั้นฉันหดหู่มากจริงๆ
และก็เมามากด้วย
ฉันแค่อยากได้อะไร ที่งี่เง่าและไร้ค่า
ฉันแค่อยากมีเซ็กส์เพราะงั้น...
คืนนั้นที่ฉันไปที่ห้องนาย
ความจริงแล้วฉันไปหา
โจอี้
ใช่เลย ที่รัก
ไม่ใช่นะ เพื่อนรัก
ไม่อยากจะเชื่อ
เธอมาที่ห้องเพื่อหาโจอี้เหรอ
เธอเคยคิดจะบอก เรื่องนี้กับฉันบ้างไหม
ไม่ เพราะฉันคิดว่ามันไม่สำคัญ
ไม่สำคัญงั้นเหรอ ไม่สำคัญงั้นสิ
ถ้าไม่ใช่เพราะเพื่อนเจ้าสาว เธอคงจะได้แต่งงานกับเขา ไม่ใช่ฉัน
ไม่นะ
รู้ไหมว่าฉันโล่งใจแค่ไหน ที่คืนนั้นโจอี้ไม่อยู่ที่ห้อง
นี่
ถึงฉันจะเป็นบาทหลวง แต่ก็ยังมีหัวใจนะ
ฟังนะ
ตอนนี้ไม่มีทางที่นาย จะได้เป็นคนทำพิธีแต่งงานแล้ว
อะไรนะ
ไม่ยุติธรรมเลยนะ ไม่ใช่ความผิดฉันสักหน่อย
ฉันออกไปกับเพื่อนเจ้าสาวอยู่นะ
แล้วใครบอกว่าฉันจะมีอะไรกับเธอล่ะ
แต่ฉันก็คงตอบตกลงแหละ
แชนด์เลอร์ นายกำลังทำ ให้เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องใหญ่
ทุกอย่างก็ออกมาโอเคนี่
สำหรับฉันมันแปลก โอเคไหม
ฉันไม่อยากยืนตรงแท่น แล้วกล่าวคำสาบาน
แล้วก็ต้องมานั่งคิดภาพ นายอยู่กับมอนิก้า
ฉันก็ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไง ขอออกไปเดินเล่นหน่อยแล้วกัน
แชนด์เลอร์ ไม่เอาน่า มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
แต่มันใหญ่สำหรับฉัน
เธอตั้งใจจะนอนกับแบทแมน แต่กลับได้มานอนกับโรบิน
- บ้าไปแล้ว - ใช่ โรบินแต๋วจะตาย
- สรุปเราได้ข้อตกลงว่ายังไง - ห้ามแกล้งคนอื่น
- แล้วอะไรอีก - คุณกับพ่อผมไม่ได้ห่างกันอยู่
ดีมาก
เรเชล
เธอมาทำอะไรที่นี่
ฉันแค่มาเยี่ยมเพื่อนสนิทฉัน แครอล
- เพื่อนสนิทเหรอ - ใช่
แครอลนามสกุลว่าอะไร
แครอล...
- เลสเบี้ยน - พอเลย
แล้วก็ เส้นบนหน้าฉันน่ะ
เส้นที่ทำให้นักเรียน ในคาบสุดท้ายของวันพูดว่า
"นี่พวก ไม่ล้างหน้าบ้างเหรอ"
โอเค ฉันขอโทษ ขอโทษที่ไม่ได้บอกนาย...
ฟังนะ ฉันไม่อยากให้เธอ สอนเรื่องแบบนั้นให้ลูกฉันอีก
- โอเคไหม - ก็ได้
ได้ แต่ฉันจะบอกให้รู้ไว้ว่า ตอนที่ฉันสอนเรื่องพวกนี้ให้เขา
เขาเรียกฉันว่า "อาเรเชลสุดตลก"
และฉันชอบเป็นอาเรเชลสุดตลก
ฉันก็ดีใจนะที่พวกเธอสนิทกันแต่...
ฟังนะ เขาไม่มีพี่ชายหรือพี่สาว
ต้องมีใครสักคนสอนเขาเรื่องนี้บ้าง
และฉันก็ไม่ได้สอนอะไร
ที่เด็กหกขวบไม่ควรรู้สักหน่อย
- เวรเอ๊ย - ฉันต้องไปแล้วล่ะ
- ไง - ไง
อยากกินสโคนไหม ฉันสั่งมาเอง
แต่มันอาจจะอยากนอนกับนายมากกว่า
ไม่เอาน่า ไม่มีอะไรเกิดขึ้นด้วยซ้ำ
ฉันแค่ไม่อยากให้นายอารมณ์เสีย
จะไม่ให้ฉันอารมณ์เสียได้ไง
ท้ายที่สุดแล้วฉันก็ตกหลุมรัก ผู้หญิงที่แสนวิเศษคนนี้
แต่กลับกลายเป็นว่า เธอเคยอยากได้นายมาก่อน
ก็แค่ 30 นาทีในคืนคืนหนึ่ง
แชนด์เลอร์ เธอต้องการ อยู่กับนายไปตลอดชีวิตนะ
เรามองดูพวกนาย เห็นพวกนายอยู่ด้วยกัน
และมันก็...
เป็นอะไรที่ลงตัวน่ะ เข้าใจไหม
แล้วเราก็รู้ได้เลยว่า สิ่งนี้จะคงอยู่ไปชั่วนิรันดร์
นั่นแหละคือสิ่งที่นายควรพูด
อะไรนะ
นายควรพูดแบบนั้นตอนที่ทำพิธีให้เรา
นายจะให้ฉันทำจริงเหรอ
ถ้าเป็นนาย ฉันจะดีใจมาก
เพื่อน
แต่ต้องพูดแบบเดิมเลยนะ ห้ามผิดแม้แต่คำเดียว
ฉันจำไม่ค่อยได้หรอก แต่ก็...
มันเกี่ยวกับการครอบครอง การให้ การแบ่งปัน และการได้รับคืน
- ไง - ไง
ทั้งสองคนดีกันแล้วใช่ไหม
ใช่ เราคุยกันแล้วและมอนิก้า ทำให้เข้าใจว่าฉันตีโพยตีพายเกินไป
มีบางอย่างในชีวิตที่สำคัญกว่านั้น
ใช่แล้ว ที่รัก
ฉันดีใจจริงๆ ที่พวกเธอดีกันแล้ว
แต่ฉันก็อดคิดไม่ได้ว่า
ถ้าสองคนนี้ลงเอยกันจะเกิดอะไรขึ้น
ที่รัก อาหารเย็นเสร็จแล้ว
คืนนี้มีเมนูอะไร แม่เชฟตัวน้อย
ของโปรดของนายไง
ของทอดกับชีส
ใช่
เยอะมากด้วย
เยี่ยม
ขอบใจมาก ทูนหัว
มาจุ๊บหน่อยซิ
โอเค
โอเค จะกินเลยไหม
- เอาล่ะ - ได้แล้วๆ
เป็นไงบ้างจ๊ะ
- ไง - ไง
ขอโทษนะที่ต้องทำแบบนี้อีกแล้ว
แต่เธอช่วยดูเบนให้หน่อยได้ไหม
พอดีฉันมีประชุมที่มหาวิทยาลัย
และเขาขออยู่กับ "อาเรเชลสุดตลก"
แน่นอน ฉันจะช่วยดูเขาให้
เราสนุกกันมากใช่ไหม เบน
- แล้วเจอกันนะพวก - โอเค
(อึ)
เดี๋ยวก่อนนะ
ฉันทำไม่ได้ เบน
- อะไรเหรอ - มีของติดอยู่บนหลังนายน่ะ
อะไรนะ
- เยี่ยมมาก - ใช่
เราเพิ่งคุยกันว่ายังไง เบน
"เราเพิ่งคุยกันว่ายังไง เบน"
พอที มานี่เลย
- เดี๋ยวได้เจอดีแน่ พ่อหนุ่ม - ไม่นะ เดี๋ยวสิ
เบน มานี่เดี๋ยวนี้ พ่อพูดจริงนะ
ทั้งสองคน ใจเย็นก่อนสิ
นายต้องเลิก...
คุณพระช่วย
คำบรรยายโดย รัญญ์นภัส โชติวิทย์ไกรกุล